Ο Δήμος Νέας Ιωνίας δεν θα προχωρήσει στη θέσπιση ειδικού τέλους για τη χρηματοδότηση απαλλοτριώσεων κοινόχρηστων χώρων και προσανατολίζεται στη λύση του δανεισμού ανά περίπτωση, όταν προκύπτει άμεση ανάγκη. Η επιλογή αφορά δεσμευμένες ιδιοκτησίες που ο Δήμος επιδιώκει να διατηρήσει ως πλατείες, χώρους πρασίνου ή αναψυχής, αλλά δεν διαθέτει σήμερα τους απαιτούμενους πόρους για την απόκτησή τους.
Τι αλλάζει μετά τη δεκαπενταετή δέσμευση
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της δημοτικής αρχής, η νομοθετική αλλαγή δίνει τη δυνατότητα στους ιδιοκτήτες ακινήτων που παραμένουν δεσμευμένα επί δεκαπέντε πλήρη έτη να ζητήσουν είτε άμεση απαλλοτρίωση είτε άρση της δέσμευσης. Αυτό δημιουργεί συγκεκριμένες οικονομικές και χρονικές απαιτήσεις για τους δήμους που θέλουν να κατοχυρώσουν τους χώρους ως δημόσιους.
Στη Νέα Ιωνία υπάρχουν αρκετές τέτοιες δεσμευμένες εκτάσεις, χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί τα ποσά που απαιτούνται για την αποζημίωση των ιδιοκτητών. Αν η απαλλοτρίωση δεν προχωρήσει, υπάρχει το ενδεχόμενο αποδέσμευσης της ιδιοκτησίας και αξιοποίησής της σύμφωνα με τους όρους που θα ισχύουν.
Οι διαθέσιμες επιλογές χρηματοδότησης
Η δημοτική αρχή περιγράφει τρεις βασικές πηγές χρηματοδότησης: συνδρομή από το κράτος, επιβολή ειδικού δημοτικού τέλους ή δανεισμό από τράπεζες και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Κατά τη θέση που διατύπωσε ο δήμαρχος Παναγιώτης Μανούρης, η κρατική χρηματοδότηση για αυτές τις περιπτώσεις δεν θεωρείται διαθέσιμη και ο Δήμος πρέπει να κινηθεί με δικούς του πόρους.
Το ειδικό τέλος θα αποτελούσε άμεση επιβάρυνση για ορισμένο χρονικό διάστημα, με τα έσοδά του να κατευθύνονται στις απαλλοτριώσεις. Ο δανεισμός, από την άλλη πλευρά, μεταφέρει την επιβάρυνση στον προϋπολογισμό των επόμενων ετών μέσω των τοκοχρεολυσίων.
Γιατί δεν προχωρά το ειδικό τέλος
Η διοίκηση είχε αρχικά επιλέξει την πρόταση για ειδικό τέλος απαλλοτριώσεων, θεωρώντας ότι μια περιορισμένη επιβάρυνση θα επέτρεπε την απόκτηση ελεύθερων χώρων χωρίς να μειωθούν άλλες παρεχόμενες δημοτικές υπηρεσίες. Στην πορεία, όμως, καταγράφηκαν αντιδράσεις από παρατάξεις της αντιπολίτευσης και τμήμα της τοπικής κοινωνίας.
Μετά τις αντιδράσεις αυτές αποφασίστηκε να μην προχωρήσει η θέσπιση του τέλους. Η απόφαση καταργεί τη συγκεκριμένη πηγή εσόδων, όχι όμως και την ανάγκη χρηματοδότησης των απαλλοτριώσεων που ενδέχεται να απαιτηθούν.
Δανεισμός ανά περίπτωση όταν προκύπτει ανάγκη
Η κατεύθυνση που ανακοίνωσε η δημοτική αρχή είναι να εξετάζεται ο δανεισμός ξεχωριστά για κάθε ακίνητο όταν το ζήτημα φτάνει σε κρίσιμο στάδιο. Με αυτόν τον τρόπο δεν δημιουργείται από τώρα ένα οριζόντιο τέλος για όλους τους κατοίκους, αλλά κάθε υπόθεση θα πρέπει να συνοδεύεται από ειδική οικονομική και διοικητική απόφαση.
Η λύση αυτή σημαίνει ότι το Δημοτικό Συμβούλιο θα καλείται να σταθμίζει την αξία κάθε χώρου για την πόλη, το κόστος της απαλλοτρίωσης, τους διαθέσιμους πόρους και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται ένα δάνειο. Η χρηματοδότηση δεν είναι αυτόματη και κάθε περίπτωση θα απαιτεί τις προβλεπόμενες εγκρίσεις.
Το διακύβευμα για τους ελεύθερους χώρους
Για μια πυκνοδομημένη περιοχή όπως η Νέα Ιωνία, οι δεσμευμένοι κοινόχρηστοι χώροι συνδέονται άμεσα με την ποιότητα ζωής, το πράσινο και τις δυνατότητες δημιουργίας πλατειών ή χώρων αναψυχής. Η άρση μιας δέσμευσης μπορεί να περιορίσει τις μελλοντικές επιλογές πολεοδομικού σχεδιασμού, ενώ η απαλλοτρίωση απαιτεί σημαντική οικονομική δέσμευση.
Η μη επιβολή ειδικού τέλους διαμορφώνει πλέον το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα εξετάζονται οι επόμενες υποθέσεις. Οι σχετικές αποφάσεις θα χρειαστεί να δείξουν ποιοι χώροι θεωρούνται προτεραιότητα και με ποιο κόστος μπορεί ο Δήμος να τους κατοχυρώσει για δημόσια χρήση.
Για περισσότερες φωτογραφίες, άμεσα και καθημερινά φωτορεπορτάζ επικαιρότητας και όχι μόνο, μπορείτε να επισκεφθείτε το toklik.gr.
