Στη συνέντευξη με τη δημοσιογράφο Méabh Mc Mahon, ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιέγραψε τις Συνόδους Κορυφής της ΕΕ ως πολύπλοκες διαδικασίες, όπου 27 ηγέτες και κορυφαία ευρωπαϊκά όργανα συζητούν για πολλές ώρες, ακόμη και μέχρι τις πρώτες πρωινές. Παρά την κούραση και την ένταση, τόνισε ότι υπάρχει κοινός σκοπός για τον συντονισμό των ενεργειών της Ευρώπης. Αναγνώρισε ότι οι διατλαντικές σχέσεις γίνονται όλο και πιο περίπλοκες και ότι η Ευρώπη πρέπει να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της, ενώ θεώρησε θετικές τις δηλώσεις του Donald Trump για αποκλιμάκωση στη Γροιλανδία. Η ΕΕ στάθηκε ενωμένη υπέρ της Δανίας και της Γροιλανδίας, με μοναδική εξαίρεση την Ουγγαρία, και σχολίασε ήπια την κριτική του Σλοβάκου Πρωθυπουργού Fico, υπογραμμίζοντας τη σημασία της φιλικότητας και της ειλικρίνειας κατά τη διάρκεια των μακρών συζητήσεων.
Ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε επίσης στη σημασία της στρατηγικής αυτονομίας και της κοινής άμυνας, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να επενδύσει περισσότερο στην ασφάλεια και την ανταγωνιστικότητά της. Σχετικά με το Συμβούλιο Ειρήνης του Trump, επισήμανε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να συμμετάσχει πλήρως στο τρέχον σχέδιο, αλλά επιδιώκει ευρωπαϊκή παρουσία και περιορισμένη συνεργασία με τις ΗΠΑ για θέματα όπως η Γάζα. Στο πεδίο του εμπορίου, υποστήριξε διεθνείς συμφωνίες όπως η Mercosur, εκτιμώντας ότι τα οφέλη υπερτερούν των μειονεκτημάτων, και τόνισε τη σημασία της οικοδόμησης σχέσεων με χώρες όπως η Ινδία, αξιοποιώντας τη θέση της Ελλάδας ως μεσαίου μεγέθους ανοιχτή οικονομία και ηγέτη στη ναυτιλία.
Ο Μητσοτάκης ανέφερε ότι οι ηγέτες συζητούν χωρίς κινητά και χωρίς συμβούλους, γεγονός που επιτρέπει μεγαλύτερη ειλικρίνεια και ευθύτητα. Παρά τις διαφορές, όπως η αντίθεση της Ουγγαρίας και οι επικρίσεις του Fico, η συνολική αίσθηση είναι ότι η Ευρώπη προχωρά με στόχο την ενότητα και την προστασία των συμφερόντων της. Μέσα από τις ερωτήσεις της Méabh Mc Mahon, έγινε σαφές ότι οι συζητήσεις δεν είναι μόνο τεχνοκρατικές, αλλά περιλαμβάνουν και άμεση, ανθρώπινη διάσταση, με τους ηγέτες να προσπαθούν να κατανοήσουν και να συντονίσουν τις διαφορετικές προσεγγίσεις και προτεραιότητες των κρατών μελών.
